Boekenoverzicht
Uitgangspunten voor politieoptreden in agressie- en geweldsituaties
De studie Uitgangspunten voor politieoptreden in agressie- en geweldsituaties onderzoekt hoe politiemensen omgaan met agressieve of gewelddadige personen, toegespitst op het surveilleren in horecagebieden, verkeerstoezicht, interveniëren in relatietwisten en het optreden tegen verwarde personen. Het betreft een gevarieerd gedragsarsenaal. Van sussend optreden, pappen en nathouden of tijdrekken tot direct ingrijpen, spoedassistentie inroepen of het uitvechten. De studie laat zien dat de kunst van het politievak niet alleen is gelegen in het klein houden van kleine zaken en het kiezen van het juiste moment van aanhouding maar ook in het niet wijken voor intimidatie en het durven toepassen van geweld. Politiemensen moeten tegen een stootje kunnen.
Belediging en bedreiging van politiemensen
‘In deze studie wordt ingezoomd op de verbale agressie waarmee politiemensen veelvuldig worden geconfronteerd: belediging en bedreiging. Meer in detail, en geïllustreerd met tal van sprekende praktijkvoorbeelden, wordt belicht wie de beledigers en bedreigers zijn en waarvan zij zich zoal bedienen. Variëren van belediging met de opgestoken middelvinger, spugen en seksistische uitlatingen tot bedreiging met mishandeling, verkrachting of de dood. Zo blijken beledigingen en bedreigingen, anders dan vaak wordt gedacht, veel meer op de persoon van de agent (en ook diens familie of gezin) te zijn gericht dan op diens uniform. De rechter lijkt daarmee rekening te houden door niet langer het verweer te accepteren dat agenten maar een dikke huid moeten hebben.
Nederlands Politierecht
‘In Nederlands Politierecht worden de tekst van de Politiewet 1993 en de belangrijkste besluiten en regelingen die op deze wet zijn gebaseerd, op een heldere wijze uiteengezet en voorzien van commentaar en verwijzingen. De politietaak wordt uitgeoefend door 25 zelfstandige regionale politiekorpsen, het Korps landelijke politiediensten en de Koninklijke marechaussee. De Politiewet 1993 moet ervoor zorgen dat de 3 politieministers, 25 regionale korpsbeheerders, 27 korpschefs, 242 burgemeesters, 242 gemeenteraden, 11 commissarissen van de Koning, 20 hoofdofficieren van justitie en het College van procureurs-generaal zo met elkaar zijn verknoopt en op elkaar zijn aangewezen dat er beheer en gezag wordt uitgeoefend en beleidsmatige aansturing tot stand komt.
Burgerarrest
De Politiewet 1993
Kracht van meer dan geringe betekenis (deel B)
In Politiegeweld in de basispolitiezorg worden de resultaten gepresenteerd van een kwantitatief onderzoek naar de aard en omvang van het politieel geweldgebruik in het peiljaar 2005. Waar en voor zover mogelijk wordt een vergelijking gemaakt met het peiljaar 2000, waarover eerder is gepubliceerd. In afwijking van het peiljaar 2000 is in 2005 niet enkel afgegaan op de officiële meldingsformulieren maar ook gericht en systematisch gezocht naar mutaties over geweldgebruik in de bedrijfsprocessensystemen. Daardoor is in het jaar 2005 circa 60% meer, vooral licht, geweldgebruik aan het licht gekomen dan in het eerste peiljaar 2000.
Kracht van meer dan geringe betekenis (deel A)
In Sturing en toetsing van de politiële geweldsbevoegdheid wordt verslag gedaan van de wijze waarop de politie haar geweldgebruik in het peiljaar 2005 heeft geregistreerd, beoordeeld en verantwoord. Uit de studie komt naar voren dat de verplichting om geweldgebruik vast te leggen met behulp van het landelijk voorgeschreven meldingsformulier onvoldoende wordt nageleefd. Geweldgebruik waarbij de verdachte letsel oploopt, wordt goed gemeld, maar in meer dan de helft van de gevallen, met name bij het gebruik van licht fysiek geweld, gebeurt dat niet en wordt volstaan met een mutatie in het bedrijfsprocessensysteem. Voor veel politieambtenaren blijkt het voorts onduidelijk wat onder geweld moet worden verstaan en wanneer het letsel ‘van meer dan geringe betekenis’ is. In dat laatste geval schrijft de Ambtsinstructie 1994 voor dat het Openbaar Ministerie in kennis moet worden gesteld, maar ook dat gebeurt in de praktijk amper.
Agressie en geweld tegen politiemensen
‘In Agressie en geweld tegen politiemensen wordt een indringend beeld geschetst van de verschillende vormen van agressie en geweld waarmee politiemensen in de basispolitiezorg te maken hebben. Vier typen agressie en geweldplegers worden onderscheiden: non-coöperatieven, bemoeials, uitdagers en ontremden, waarbij de eerste verreweg de grootste groep vormen. Ook worden een omvangschatting en trendanalyse gemaakt op basis van gegevens uit het landelijk HKS-bestand over de periode 1997-2005. Vrijwel alle politieambtenaren krijgen met agressie en geweld te maken, vooral in de nachtelijke uren van het weekend en, zo blijkt, bij optreden tegen veelplegers. Zwaardere vormen van geweldgebruik vinden vooral plaats bij aanhoudingen; beledigingen komen relatief veel voor bij corrigerend en verbaliserend optreden.
Hard én Zacht
‘In Hard én Zacht worden de resultaten gepresenteerd van een uniek onderzoek naar het geweldgebruik in de publiekscontacten van de politieregio Amsterdam-Amstelland. Het onderzoeksmateriaal heeft betrekking op de periode 2001-2005. De bevindingen zijn gebaseerd op een gedetailleerde beschrijving van de 2815 geweldsvoorvallen, op een uitgebreide enquête onder 1279 executieve politieambtenaren en op de analyse van de geweldsdossiers bij het Bureau Intern Onderzoek, het Amsterdamse Arrondissementsparket, de Rijksrecherche, de Politieklachtencommissie en de Nationale ombudsman. Nieuw is dat het onderzoek ook een beeld schetst van de burgers tegen wie het geweld is gebruikt en van het letsel, ziekteverzuim en de schade aan politiezijde.
Integriteit van de politie
- 1 van 3
- ››













